Yetişkinlerde Kekemelik Terapisi Mümkün mü?

Evet, yetişkinlikte de kekemelik terapisi mümkündür ve pek çok kişi için anlamlı katkı sağlayabilir. Yetişkinlerde amaç çoğu zaman kekemeliği tamamen ortadan kaldırmak değil, akıcılığı yönetebilmek, kaçınma davranışlarını ve kaygıyı azaltmak ve iletişimde özgüven kazanmaktır. Terapiye başlamak için "geç" diye bir yaş yoktur.

Yetişkin terapisinde hedefler nelerdir?

Yetişkinlerde kekemelik genellikle uzun yıllardır süren bir deneyimdir. Bu nedenle terapi yalnızca konuşmanın kendisine değil, kişinin konuşmaya dair duygu ve düşüncelerine de odaklanır.

Sık çalışılan hedefler şunlardır:

  • Akıcılığı yönetme: Nefes kontrolü, yumuşak başlangıç ve konuşma hızını düzenleme gibi tekniklerle daha rahat konuşma
  • Takılmaları değiştirme: Takılma anlarını daha kısa ve daha az gerginlikle geçirme
  • Kaçınmayı azaltma: Kelime değiştirme, telefonla konuşmaktan ya da söz almaktan kaçınma gibi davranışlar üzerinde çalışma
  • Kaygıyla baş etme: Konuşma kaygısını azaltmaya yönelik duyarsızlaştırma ve bilişsel davranışçı yaklaşımlar
  • İletişimde özgüven: İş görüşmesi, sunum ya da sosyal ortamlarda kendini ifade edebilme

İlerleme nasıl değerlendirilir?

İlerleme yalnızca takılma sayısıyla ölçülmez. Değerlendirmede kekemeliğin kişinin günlük hayatını, duygularını ve iletişimini nasıl etkilediğine de bakılır. Böylece terapinin hedefleri kişinin kendi önceliklerine göre belirlenir.

Kekemelik zaman zaman artıp azalabilir; bu dalgalanmalar terapinin işe yaramadığı anlamına gelmez.

Ne zaman bir uzmana başvurmalı?

  • Konuşmaktan kaçınmak iş, okul ya da sosyal hayatınızı kısıtlıyorsa
  • Konuşma öncesinde ya da sırasında belirgin kaygı yaşıyorsanız
  • Kekemelik yetişkinlikte aniden başladıysa (bu durumda önce nörolojik değerlendirme önerilir)
  • Daha önce terapi alıp yeniden destek ihtiyacı hissediyorsanız

İZKOM'da nasıl destek oluyoruz?

Ayrıntılı değerlendirmenin ardından akıcılık teknikleri ile kaygı ve kaçınmaya yönelik çalışmaları birleştiren, kişiye özel bir terapi planı hazırlarız. Ayrıntılar için Kekemelik terapisi sayfamıza göz atabilirsiniz.

İlgili sorular

Kaynaklar

  • Craig, A. ve Tran, Y. (2014). Trait and social anxiety in adults with chronic stuttering. Journal of Fluency Disorders, 40, 35-43.
  • Blomgren, M. (2013). Behavioral treatments for children and adults who stutter: A review. Psychology Research and Behavior Management, 6, 9–19. https://doi.org/10.2147/PRBM.S31450

Yazan: Ömer Demirel, Dil ve Konuşma Terapisti, İZKOM · Son güncelleme: 27 Eylül 2026
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır ve bireysel değerlendirmenin yerini tutmaz.